Bryan Bertino'nun yönettiği 2020 yapımı 'The Dark and the Wicked', izleyiciyi izole bir çiftlikte derin bir korku ve çaresizlik atmosferine sürüklüyor. Film, ölüm döşeğindeki bir babanın bakımını üstlenmek için uzak kasabadaki çiftliğe dönen kardeşler Louise ve Michael'ın hikayesini anlatıyor. Ancak bekledikleri hüzünlü veda, yerini giderek artan ve açıklanamayan bir dehşete bırakır. Çiftlik, aileyi içten içe kemiren, uyanıkken görülen kabuslar ve rahatsız edici vizyonlarla kendini gösteren kötücül bir varlığın etkisi altındadır.

Marin Ireland ve Michael Abbott Jr.'ın canlandırdığı kardeşlerin performansları, çaresizlik ve korkuyu son derece gerçekçi ve içe işleyen bir şekilde yansıtıyor. Oyuncular, karakterlerinin giderek çözülen ruhsal durumlarını inandırıcılıkla aktararak filmin geriliminin omurgasını oluşturuyor. Yönetmen Bertino, 'The Strangers' filminden tanıdığımız gerilim anlayışını burada daha yavaş tempolu, psikolojik ve atmosferik bir korkuya evriltmiş. Görsel dil, kasvetli ve klostrofobik mekan kullanımı, izleyicide sürekli bir tedirginlik hissi yaratmayı başarıyor.

'The Dark and the Wicked', klasik cinayet veya sıçratma korkusundan ziyade, varoluşsal bir korku, kayıp korkusu ve görünmez bir kötülüğün aile bağlarını nasıl parçalayabileceği teması üzerine kurulu. Özel efektlerden çok, zihinsel gerilim ve rahatsız edici imgelere dayanan bu yaklaşım, filmi modern korku sinemasının etkili örneklerinden biri yapıyor. Yavaş akan ancak giderek yoğunlaşan gerilimi, sarsıcı finali ve unutulması zor atmosferiyle, psikolojik derinlik arayan korku severlerin mutlaka izlemesi gereken bir yapım. Korkunun sadece dışarıdan değil, sevdiklerinizden ve kendi içinizden de gelebileceğini hatırlatan, ürpertici bir deneyim sunuyor.