Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi sarsıcı bir psikolojik gerilim labirentine davet ediyor. Babasını trajik bir şekilde kaybeden genç India Stoker'ın (Mia Wasikowska) hikayesini anlatan film, yas tutan ailenin yanına aniden çıkan karizmatik ve gizemli amca Charlie (Matthew Goode) ile derinleşen bir gerilimi konu alır. India'nın duygusal olarak dengesiz annesi Evelyn (Nicole Kidman) ise bu yeni duruma farklı tepkiler verir.

Film, görsel estetiği ve atmosferik gerilimiyle öne çıkıyor. Park Chan-wook'un imzası olan keskin ve sembolik sinematografi, her karede hissediliyor. Oyunculuk performansları oldukça güçlü; Mia Wasikowska'nın içe dönük ve keskin gözlemci India'sı ile Matthew Goode'nin çekici ama ürpertici Charlie'si unutulmaz bir karşıtlık yaratıyor. Nicole Kidman da boşluğa düşmüş bir anne rolünde etkileyici.

Stoker, sadece bir gerilim filmi değil, aynı zamanda ergenliğe geçiş, cinsel uyanış ve ailevi mirasın karanlık yönlerini araştıran derinlikli bir dram. Senaryo, Wentworth Miller tarafından yazılmış ve beklenmedik dönüşlerle dolu. Filmin gerilimini artıran bir diğer unsur ise Clint Mansell'in müzikleri.

Eğer sürükleyici, görsel olarak zengin ve zihninizde uzun süre kalacak psikolojik türde filmlerden hoşlanıyorsanız, Stoker kesinlikle izlemeniz gereken bir yapım. Aile sırlarının, bastırılmış arzuların ve tehlikeli çekimlerin iç içe geçtiği bu film, standart gerilim kalıplarının dışına çıkarak izleyiciye unutulmaz bir deneyim sunuyor.