Jacques Tati'nin hem yönetmenliğini üstlendiği hem de başrolünde oynadığı 1958 yapımı Mon oncle (My Uncle), modernleşen dünyanın yarattığı yabancılaşmayı mizahi bir dille ele alan bir başyapıttır. Film, sıradan ve neşeli Mösyö Hulot'nun, teknoloji ve modernite odaklı bir yaşam süren kız kardeşi, eniştesi ve yeğenini ziyareti üzerinden ilerler. Hulot'nun bu steril, aseptik ve aşırı düzenli dünyaya bir türlü uyum sağlayamaması, izleyiciye hem komik hem de düşündürücü anlar sunar.

Tati'nin oyunculuğu, fiziksel komedinin zarafetle buluştuğu unutulmaz bir performans sergiler. Sessiz film döneminden gelen bir anlayışla, diyaloglardan çok görsel şakalar ve mimiklerle ilerleyen film, evrensel bir dil yakalar. Yönetmen, modern konforun aslında ne kadar rahatsız edici ve insani ilişkilerden uzak olabileceğini, abartılı set tasarımları ve keskin sosyal gözlemlerle perdeye taşır. Özellikle yeğeni Gérard ile kurduğu sıcak ve doğal ilişki, filmin kalbini oluşturur.

Mon oncle, sadece bir komedi değil, aynı zamanda insanlığın makineleşmeye karşı verdiği naif bir direnişin hikayesidir. Günümüzde hala geçerliliğini koruyan temaları, özgün mizah anlayışı ve Tati'nin dehasıyla, sinema tarihinin en önemli filmlerinden biridir. Sanayi sonrası toplumun eleştirisini bu kadar zarif ve komik şekilde yapan çok az film vardır. Hem klasik sinema tutkunlarının hem de kaliteli komedi arayanların mutlaka izlemesi gereken bir film.