Sidney Lumet'in yönettiği 1975 yapımı Dog Day Afternoon, gerçek bir hikâyeden uyarlanan, sınırları zorlayan bir sinema başyapıtıdır. Film, Al Pacino'nun canlandırdığı Sonny Wortzik liderliğindeki üç amatör soyguncunun, Brooklyn'de bir bankayı soyma girişimini anlatır. Basit bir planla başlayan olaylar, en ufak bir aksaklığın bile nasıl felakete dönüşebileceğini gözler önüne sererek, izleyiciyi nefes kesici bir gerilimin içine çeker. Plan, başlangıçta temiz ve hızlı görünse de, alarmların çalması ve polisin anında kuşatmasıyla birlikte, soygun tuhaf bir halkla ilişkiler gösterisine ve uzun bir rehin alma krizine dönüşür.

Al Pacino, Sonny karakterine olağanüstü bir derinlik katar. Umutsuzluk, çaresizlik ve beklenmedik bir sempatiyle bezeli performansı, karakterin karmaşık motivasyonlarını (ki bunlar arasında sevdiği birinin cinsiyet değiştirme ameliyatı için para toplama arzusu da vardır) anlaşılır kılar. John Cazale, Sonny'nin gergin ortağı Sal olarak yine etkileyicidir. Lumet'in yönetmenliği, klostrofobik banka iç mekanları ile dışarıdaki medya sirkini keskin bir şekilde kontrastlayarak, 1970'lerin New York'unun gerçekçi ve gergin atmosferini yaratır. Kamera, karakterlerin yüz ifadelerine ve artan paniğine odaklanarak, izleyiciyi olayların tam merkezine yerleştirir.

Dog Day Afternoon izlemek için birçok neden var. Sadece sürükleyici bir suç hikâyesi değil, aynı zamanda medyanın gücünü, polis prosedürlerini ve sıradan insanların olağanüstü koşullarda nasıl davrandığını sorgulayan sosyal bir dramdır. Senaryo, gerilimle mizahı, trajediyle insani anları mükemmel bir denge içinde harmanlar. Film, hatalarıyla insan olan, sempatik bir anti-kahraman portresi çizerek, siyah-beyaz ahlaki çizgileri bulanıklaştırır. Günümüzde bile tazeliğini koruyan bu klasik, oyunculuk, yönetim ve hikâye anlatımı açısından ders niteliğindedir. Türkçe altyazılı olarak bu unutulmaz deneyimi yaşamak, sinema tarihinin en ikonik sahnelerinden bazılarına tanıklık etmek demektir.