2025 yapımı Endonezya filmi 'A Woman Called Mother' (orijinal adıyla Dia Bukan Ibu), dram ve korku türlerini ustalıkla harmanlayarak anne-kadın kimliği arasındaki derin çatışmayı ele alıyor. Film, bekar bir anne olan başkarakterin, toplumsal baskılar, yalnızlık ve içsel demonlarla boğuşurken giderek rahatsız edici bir dönüşüm geçirmesini konu ediniyor. Bu psikolojik çöküş, onu çocukları için bile tehdit unsuru haline getiren kötücül bir varlığa dönüştürüyor.

Yönetmen, atmosferik gerilimi adım adım inşa ederken, karakterin iç dünyasındaki fırtınayı görsel bir şölene dönüştürüyor. Endonezya sinemasının kendine özgü anlatım dili, evrensel bir anne figürü üzerinden ev içi korku temasını işlerken seyirciyi rahatsız edici sorularla baş başa bırakıyor: Annelik içgüdüsü ne zaman bir tutkuya dönüşür? Kadın kimliği, toplumun dayattığı anne rolü altında ezildiğinde neler olur?

Oyunculuk performansları, özellikle başroldeki aktrisin sunduğu çok katmanlı portre, filmin bel kemiğini oluşturuyor. Çocuk karakterlerin masumiyeti ile annenin değişen ruh hali arasındaki tezat, gerilimi zirveye taşıyor. 119 dakikalık süre boyunca sürükleyici tempo hiç düşmüyor.

'A Woman Called Mother', sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda toplumsal cinsiyet rolleri, psikolojik baskı ve aile içi dinamikler üzerine düşündüren güçlü bir dram. Görsel estetiği, çarpıcı hikayesi ve unutulmaz performansları ile izleyiciyi etkisi altına almayı başarıyor. Psikolojik gerilim ve sosyal eleştiri arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir Endonezya sinema örneği.